چرا نام محمود اسکندری هنوز در حافظه‌ی نیروی هوایی و میان خلبانان زنده است؟

در طول جنگ، خلبانان زیادی مأموریت‌های مهم و موفق انجام دادند، اما فقط تعداد کمی از آن‌ها به چهره‌هایی ماندگار در حافظه‌ی نیروی هوایی تبدیل شدند. محمود اسکندری یکی از آن‌هاست. دلیلش فقط مهارت پروازی یا تعداد مأموریت‌هایش نبود، بلکه طرز فکر و شیوه‌ی تصمیم‌گیری او باعث شد میان خلبانان جایگاهی متفاوت پیدا کند.

در کتاب «ناصر ایجکت نکن» از قول چند خلبان هم‌دوره‌اش آمده که هنوز هم نام اسکندری در جلسات بریفینگ و آموزش پرواز شنیده می‌شود — نه به‌عنوان خاطره، بلکه وقتی بحث بر سر نحوه‌ی تصمیم و اجراست. یکی از آن‌ها گفته بود: «هر وقت مأموریتی سخت پیش می‌اومد، معمولاً یکی می‌گفت ‘اگه اسکندری بود، این‌طوری می‌رفت جلو...’»

این ماندگاری تصادفی نیست. حاصل سال‌ها تجربه، دقت، آرامش و توان تصمیم‌گیری در شرایطی بود که بسیاری دیگر تردید می‌کردند. به همین خاطر، نام او هنوز میان خلبانان قدیمی و نسل‌های بعدی به‌عنوان یک معیار سنجش شناخته می‌شود.

اگر می‌خواهید بدانید چرا گاهی یک نام، سال‌ها بعد از پایان جنگ، همچنان در میان خلبانان تکرار می‌شود، «ناصر ایجکت نکن» منبع خوبی برای درک این موضوع است — کتابی درباره‌ی منش، انتخاب و ماندگاری در سخت‌ترین روزهای پرواز.